...i grupy automatonów.

Będzie o Fauście w Teatrze Wielkim.

Fauście, który jest autorską wizją Roberta Wilsona.

Zacznijmy od początku. Historię Fausta zakładam, że znacie. O operę pod tym tytułem to już niekoniecznie wszyscy sie otarli, więc w skrót techniczny:

- opera (więc chodzą i śpiewają - tak jak bollywood, ale w innym stylu i nie kazdy lubi)

- oparta na utworze niemieckim

- śpiewana po francusku z polskimi napisami. Bez dubbingu. Bez lektora. Trzeba czytać, albo znać Français.

- reżyser, scenorgaf i światłoideolog - człowiek o oryginalnym podejściu do sztuki.

Zdjęcia na stronie teatru obejrzałem. Ciekawie zapowiadają. Na 100% nie będzie to typowe przedstawienie. Miejsca mamy na balkonie, więc zapakowałem lornetki.

Takie 10x50

Dzyń-dzyń. Światła. Kurtyna.

Pierwsze wrażenie - szok. Poważnie. Gabinet doktora Fausta zabija. Ściana ksiąg, dziura w podłodze. Koniec. Minimalizm.

Dobra. Kupuję tą wizję.

Pojawia sie Faust. Pierwsze wrażenie - teatr kabuki. To ze względu na makijaż. Drugie wrażenie - czy to jest kobieta czy mężczyzna? A może robot? Kuchy ma takie dość automatyczne... Dopiero śpiew wyjaśnił sprawę - mężczyzna, człowiek.

W międzyczasie na scenie pojawia się krzesło Fausta. No i jego "papuga". Tak naprawdę, to nie wiem co to jest, ale wygląda jak papuga na drążku. Gipsowa.

Niestety pierwsze moje skojarzenie to papuga z Monty Pythona... "Wake up polly!!!". Dobra, powagę należy zachować.

Niczym diabełek z pudełka pojawia się nomen, omen Mefistofeles. Jak na razie efekty specjalne powalają. Niestety widać, iż minimalizm i symbolizm również jest w robocie - praktycznie nikt nie używa rekwizytów. Ale ok. Przełączę się w tryb symbolizmu i dam radę.

Akt I cd. - jarmark/rynek . W "pracowni" był minimalizm? Nie. Tam była rozbuchana dekadencja. Na scenie coraz więcej aktorów. Wszyscy maja mechaniczne ruchy, jak ktoś spędził trochę czasę nad grą "Siberia" (POLECAM!) to wie o czym mówię.

Antrakt - dyskutujemy ze znajomymi, wymieniamy spostrzeżenia. Wygląda na to, że makijaż jest nie tyle japoński ile niemiecki ze starych oper. OK. Przyjmuję.

Akt II. I tu sie zaczynają schody. Ja pojmuje minimalizm i symbolizm. Ale są granice, ktorych przekraczać nie wolno. Scenografia ogrodu Małgorzaty, to kawał naprawdę niezłej technicznie roboty, która poszła psu na budę bo nie spełnia swojego zadania.

Czy już mówiłem, ze Sibel jest grany przez kobietę? Bo jest.

Akt III. Kościół. podobnie jak w akcie II, jakbym nie wiedział, to bym nie poznał. No dobra. Mógłbym sie w połowie domyśleć, bo Małgorzata raczej nie chodzi do holodecku się modlić. A to tak wygląda. WTF!!! Powoli, z sufitu obniża się COŚ. Początkowo ma kształt pocisku. Ale jest dłuższe. O wiele dłuższe. I obniża się coraz bardziej. [Na kolejnym antrakcie, Zwieracz stwierdził, że to może Palec Boży. Palec... Błogosławieni ci, którym to nie przypomniało czegoś innego.]

Akt III, ulica przed domem Małgorzaty. Znów wysoki poziom scenografii, która mimo tego, że to tylko kilka kresek, bardzo daje radę. Tym razem pieśń o tym jak zajebista sprawą jest wojna. Wykonana przez zgraje automatonów. No i coś na co wiele osób czeka, czyli walka! I śmierć! I wogle!

Nie ukrywam. Mając na uwagę dotychczasową metodykę prezentacji (minimalizm! symbolizm!), nie spodziewałem się fajerwerków. No cóż, nie było zaskoczenia. Symboliczna walka, po której Walenty umiera do końca aktu.

Akt  IV. Góry Harzu. Znów scenografia w typie symbolizmu. I wszystko byłoby dobrze, gdyby nie latający obelisk ze świetlówek. Symbolizm trawię. Surrealizmu - nie. (A może to mialy być Góry Kwartzu?) Ale nie czas na wnikanie w szczegóły. Czas na gwóźdź programu. DIE WALPURGISNACHT!!!

Mówiłem, że nie trawię surrealizmu? Mówiłem. Dlatego gdy na scenę wbiegły ufarbowane na czerwono aniołki, to przez chwilę zaniemogłem. Owszem. Balet ładny. Ale pasujący tutaj, do tej konwencji, jak pięść do składowiska materiałów radioaktywnych.

Akt IV cd czyli więzienie. I znów dekoracja składająca się z jednego rysunku, a spokojnie wystarczająca. Ostatnia rozgrywka. Ostatnia aria. Śmierć. Kurtyna. Moment, a gdzie Archanioł? Gdzie dusza idąca do nieba? Cały budżet na defekty specjalnie poszedł w I akcie???

Podsumowanie:

+ muzyka a wręcz MUZYKA

+ Mefistofeles. Jedyny człowiek w całym przedstawieniu. Reszta to automatony tańczące jak zostały zaprogramowane.

+ ukryta treść do odczytania. Bo cała rozgrywka idzie o te automatony nie do końca zaprogramowane.

+ symbolizm (częściowo), który tłumaczy głębszą warstwę opowieści.  Bo na początku Faust miał szansę. Ale nie dał rady i się sprzedał za młodość. Sprzedał, więc symbolicznie ubiera się najpierw jak Mefisto, a gdy jest już całkowicie pogrążony, to zmienia ubiór na czarny. Bo już nie ma dla niego szansy. A tak naprawdę rozgrywka idzie o Małgorzatę, a Faust jest tylko pionkiem, dzięki któremu mozna ją złamać.

+ ubiory. Bo mi sie podobały (nie mówie tutaj o czerwonych aniołkach)

~ scenografia. Są elementy genialne (pracownia Fausta modulo papuga), elementy dobre (ulica + częściowo góry) i elementy totalnie złachane takie jak kościół czy latający obelisk...

- elementy surrealizmu. Mimo, iż było ich stosunkowo niewiele, to jednak całkowicie zniszczyły przedstawienie. Sorry. Taka jest prawda. Wilson przekombinował.

- wycięcie fragmentów opery. No i tutaj Wilson przegiął na maksa. Owszem. Ze wzgledu na "wizje artystyczną" zrozumiałbym wycięcie niektórych fragmentów. Ale wywalenie fragmentów krytycznych dla sztuki? Tego się nie wybacza.

I taki jest ostateczny werdykt. Idziecie na własne ryzyko. Ostrzegałem. Jak ktoś lubi przeintelektualizowane metody przesłania treści, ogladanie opery z librettem w ręku, śledzenie wyciętych fragmentów i domyslanie się na ich podstawie co Wilson miał na mysli to będzie zadowolony.

Ja niestety nie moge polecić tej opery wszystkim.

A mogło być naprawdę Bardzo Dobrze.

Ostatni raz w Teatrze Narodowym byłem... eeee... Może z wycieczką w podstawówce.

Teraz się wybrałem pyrgnięty przez socjopattern wieścią o balecie do muzyki Kurta Weilla.

Nie ukrywam, iż zaryzykowałem. Jestem tzw. niewyrobionym widzem. Ostatni utwór sceniczny jaki widziałem, to "Evil Dead: The Musical". Jak widzę balet w TV, to zmieniam kanał, a jak operę (włoską), to jeszcze szybciej.

Ale...
Kurt Weill, to Kurt Weill. Najwyżej zamknę oczy i będę słuchał aranżacji.

Poszliśmy. Zajęliśmy miejsca honorowe czyli pierwszy rząd, bo na inne już nie było biletów (dygresja - Teatr Narodowy ma bardzo fajny system sprzedaży internetowej). Szybki rzut oka do fosy (czy jak się to miejsce z orkiestrą nazywa) wykazał obecność bandżoli i harmonii. Czyli jest szansa, że jednak nie będzie to kicha.

A potem rozległy sie pierwsze nuty chyba najbardziej znanego utworu Weilla - "Die Moritat von Mackie Messer".
W wykonaniu Małgorzaty Walewskiej.
W oryginale.

I już na sam ten utwór warto było przyjść.

Teraz zacznie się opis subiektywny pisany przez profana, więc jak kto wrażliwy to niech nie czyta.

Więc tak. Nie znam symboliki baletu, a wiem, że taka jest. Przez większość spektaklu traktowałem to co się dzieje na scenie jako ludzką wizualizację do muzyki.

Balet nie jest uniwersalnym językiem przekazywania treści. Po spektaklu okazało się, ze każdy miał inną interpretację tego co widział w niektórych częściach.

Choreografia. No cóż. Balet nowoczesny. Obrazy abstrakcyjne. Jeden ciort. Oczywiście były wyjątki. Muszę przyznać, że dwa momenty spektaklu, czyli zlanie się narodu "umundurowanego" i "cywilnego" w jeden twór oraz brutalne przejście kolorów jazzu w USA do duchów Berlina było zrobione genialnie i za to Pastorowi wielkie brawa się należą.

Właśnie. Kolory. W jakiejś recenzji przeczytałem o "barwnym widowisku". Niech recenzent nie pali więcej tego gówna.
Widowisko jest praktycznie monochromatyczne. Kolory występują tylko tam, gdzie jest potrzebne bardzo wyraźne podkreślenie danej postaci lub skrajności.

Słusznym pomysłem (IMHO oczywiście) było dołożenie multimediów. Wyświetlane obrazy, czasem statyczne, czasem nie, w wyraźny sposób dodawały głębię muzyce. A i poprawiały znaczenie całego przesłania.

Muzyka... Tutaj autor moim zdaniem nieco przesadził na sam koniec. Operowe aranżacje zniosłem, o dziwo, w miarę nieźle (choć w jednym przypadku miałem spore problemy żeby utwór rozpoznać). Należy pamiętać, że Weill komponował muzykę z bardzo szerokiego spektrum zakresów. Ci którzy znają jedynie "Balladę o Mackie Majchrze" albo "Alabama Song" mogą się nieźle zdziwić dużym udziałem muzyki poważnej w jego twórczości. I do momentu gdy właśnie ta muzyka (przeplatana kawałkami "kawiarnianymi") była przedstawieniu było dobrze. Niestety przedostatnim utworem był miks rockowych interpretacji.
I to było z dupy. Lubię Bowiego. Lubię Waitsa. Ale nie w takim miksie i w takim (wydaje się, że na siłę zrobionym) wklejeniu.
Co innego, jakby to puszczono na "zamknięcie kurtyny".

Ogólnie:
Małgorzata Walewska - klasa sama w sobie.
Kacper Żelazko - jeszcze o nim usłyszymy.
Pieniędzy wydanych nie żałuję.
Balet to kawał ciężkiej, fizycznej pracy.
Wystawa Modrzejewskiej ciekawa.

Moim zdaniem warto iść, nawet jeśli ktoś jest z poza kręgu miłośników opery/baletu, żeby zobaczyć coś nowego.

A. Jeszcze jedno. Jeśli czyta to ktoś z zespołu - zacznijcie karmić femme-fatale.

Zmieniłem pracę. Już jakiś czas temu, ale dopiero teraz o tym piszę, żeby mieć jakiś materiał poglądowy.

Jest Dobrze.
Pracuję z inteligentnymi ludźmi. Wreszcie. Dodatkowo są normalni.
A i praca jest ciekawa, więc naprawdę jest fajnie.

Teraz zobaczymy co przyniesie przyszłość.

...czyli światu całemu pracę swą poniższą oddaję.

Bierzcie i korzystajcie. Przerabiajcie i ulepszajcie, lecz w creditsach wspomnijcie autora.

Teraz garść słów kluczowych, żeby łatwo było znależć.

iPhone (oraz iPod Touch) zostały tak głupio przez Apple pomyślane, że o ile możesz na nie wrzucić muzykę i wideo (aczkolwiek tylko przez iTunes) to ze sprzętu już ich z powrotem nie zgrasz. Możesz najwyżej skasować.

Co to oznacza? Proste. Jeśli chcesz sobie zaktualizować oprogramowanie, a muzykę czy teledyski wrzucałeś z mp3 itp formatów oraz jednocześnie nie kazałeś iTunesom robić kopii tego co wrzucasz, to jesteś w dupie. Ciemnej i głębokiej.

Nie lękaj się jednak. Jest szansa na ratunek.

Zakładam, iż posiadasz system Windows (pod czymś te iTunesy muszą chodzić). Będzie ci też potrzebny linux. Może być jakiś Live-CD (np. Ubuntu które możesz ściągnąć legalnie i za darmo albo dostać już wypalone). Niestety będzie potrzebna podstawowa znajomość klikania.

A! Będziesz potrzebował też trochę miejsca na dysku. Tak jakieś 2x tyle ile trzymasz muzyki i wideo na swoim iPhonie/iPodzie

Po pierwsze musisz sie dostać do systemu plików.

Jeśli przewidująco zrobiłeś jailbreak, to problemu praktycznie nie masz. Jeśli jednak nie włamałeś się do swojego sprzętu, to spróbuj programu iFunBox (pod Windows). Powinien dac radę.

Co trzeba zrobić?

Skopiowac w ustronne miejsce katalog:

/private/var/mobile/Media/iTunes_Control/Music

Następnie przygotować plac boju:

- pusty katalog (najlepiej bezpośrednio na C:\)

- do tego katalogu skopiować wszystkie pliki z ustronnego miejsca ALE! tylko pliki, nie katalogi Fdwiecyferki - tu masz mieć tylko dużo plików z tych katalogów (polecam Total Commandera)

- [opcjonalnie] skasować katalog Music z ustronnego miejsca - już nam się nie przyda, a miejsca niech nie zabiera

- następnie w naszym katalogu z dużą ilością plików o dziwnych, czteroliterowych nazwach trzeba stworzyć katalogi o nazwach READY oraz DATABASE

- do katalogu DATABASE trzeba z iPhona/iPoda skopiować dwa pliki:

/private/var/mobile/Media/iTunes_Control/iTunes/iTunes Library.itlp/Library.itdb

oraz

/private/var/mobile/Media/iTunes_Control/iTunes/iTunes Library.itlp/Locations.itdb

to są bazy w których Apple trzyma sobie m.in. nazwy plików i ich nazwy rzeczywiste

- i to jest wszystko co możemy zrobić pod Windows.

LINUX TIME!!! czyli proszę uruchomić linuksa i wrócić do tej notki.

Witam z powrotem.

Jeśli to twój pierwszy raz z linuksem, to mam nadzieję że ściągnąłes sobie Ubuntu, bo pod ten system będą podpowiedzi dla początkujących. Mam równiez nadzieję, że uruchomiło ci się połączenie z internetem (jesli nie, to odżałuj na piwo/pizzę i znajdź kogoś kto się troszkę zna na linuksie. Albo poguglaj)

- Musisz teraz znaleźć katalog, w którym masz wszystkie swoje pliki. Jedyne co mogę zasugerować to kilknąć na górnej belce w "Miejsca" a następnie w swój dysk z Windowsami. A potem to już wyklikać jak zwykle.

Teraz będzie pod górkę niestety. Trzeba będzie doinstalować system bazodanowy oraz Sprytny Skrypcik

- najpierw uruchomimy terminal, czyli klikamy na górnej belce w "Aplikacje" potem "Akcesoria" i na końcu w "Terminal"

- w tym okienku co się otworzyło wpisz

sudo aptitude install sqlite3

Jeśli się będzie o coś pytać, to klep w enter. To mądry system i nic nie zepsujesz.

Jak skończy mieszać możesz sobie pogratulować.

No to teraz najtrudniejsza sprawa. Sprytny Skrypcik.

Skrypt jest sprytny, ale głupi i sam twoich plików nie znajdzie. Trzeba go uruchamiać tam gdzie one są.

- popatrz teraz na pulpit. Masz otwarte okno ze swoimi plikami, masz otwarty terminal i powinna się tez gdzieś pętać ikonka twojego dysku z Windowsami. Jest? Jest. Widzisz jak się nazywa? Świetnie.

- zacznij wpisywać do terminala:

cd /media/

- wpisałeś? No to teraz naciśnij Tab. Dwa razy. Wyskoczyly jakieś nazwy w tym nazwa twojego dysku z Windowsami. Wpisz początek jego nazwy. Naciśnij tab.

ŁOOOO!!! Automagicznie wpisało całą nazwę! No to jedziemy dalej w tym stylu, tak aby dojść do nazwy katalogu z twoimi plikami do uratowania.

W idealnym świecie będzię to pewnie wyglądało na przykład:

cd /media/Windows/Pliki\ do\ odzyskania\

(Mówiłem, żeby katalog zrobić bezpośrednio na C? Mówiłem)

- no to naciśnij Enter.

Już prawie jesteśmy na końcu.

- wpisz:

gedit odzyskaj_moje_pliki.sh

Otworzyło się coś! Prosty edytor tekstu.

- skopiuj do niego to co poniżej:

#!/bin/bash

# Rescue videos (and music) from iPod Touch v1.0

# This software is OpenSource
#
# This program is free software; you can redistribute it and/or modify
# it under the terms of the GNU General Public License as published by
# the Free Software Foundation; either version 2 of the License, or
# (at your option) any later version.
#
# This program is distributed in the hope that it will be useful,
# but WITHOUT ANY WARRANTY; without even the implied warranty of
# MERCHANTABILITY or FITNESS FOR A PARTICULAR PURPOSE.  See the
# GNU General Public License for more details.
#
# You should have received a copy of the GNU General Public License
# along with this program; if not, write to the Free Software
# Foundation, Inc., 59 Temple Place, Suite 330, Boston, MA  02111-1307  USA

# ...not guaranteed to work...

# It will search for all files from current directory in databases 
# (put Locations.itdb and Library.itdb into ../DATABASE)
# then recover filenames and copy final files to ../READY

echo "Let's begin..."

for i in *.m*
do
 FILE=$i
 HEAD=`echo $FILE|sed -e "s/\.m..//g"`
 EXT=`echo $FILE|cut -d'.' -f2`
# echo $HEAD #checkpoint
# echo $EXT #checkpoint
 PID=`sqlite3 DATABASE/Locations.itdb "select * from location" |grep $HEAD|cut -d'|' -f1 | sed -e "s/\-//g"`
 NAME=`sqlite3 DATABASE/Library.itdb "select * from item" |grep $PID |cut -d'|' -f44 |sed -e"s|/|x|g"`
# NAME2=`sqlite3 DATABASE/Library.itdb "select * from item" |grep $PID |cut -d'|' -f49|sed -e"s|/|x|g"` #second list of names same as above one
cp $FILE READY/"$NAME.$EXT"
echo $NAME.$EXT
done

echo "DONE!"
echo "core dumped ;)"

Bez strachu. Ctrl-c i Ctrl-v działa.

- można zamknąć edytor. Czy zapisać? Oczywiście, że zapisać!

- wpisz

sh ./odzyskaj_moje_pliki.sh

Komputer zacznie mielić a jak skończy, to w katalogu READY będziesz miał swoje pliki z dobrymi nazwami.

A teraz kilka uwag.

1. Po cholerę się tak męczyć? Nie wystarczy skopiowac sobie cały katalog /private/var/mobile/Media/iTunes_Control/ gdzies na dysk a potem go z powrotem skopiować na iPhona/iPoda? Może wystarczy, może nie. Po aktualizacji systemu z 3.0 do 3.1 okazalo się, że owszem, prawie wszystko jest, ale okładki się rozjechały i zniknęło kilka filmików. (Ratunek = odzyskać powyższą metoda pliki, skasować media z iTunes a następnie ręcznie, skasować wszystkie pliki z tych katalogów Fxx /lae nie same katalogi/ oraz wszystko co jest w /private/var/mobile/Media/iTunes_Control/iTunes/iTunes Library.itlp)

2. Czy coś możemy sobie popsuć? Raczej nie - dlatego skrypt kopiuje, a nie przenosi pliki.

3. Co może pójść źle? Pliku o danej nazwie może nie byc w bazie. Nie wiem czemu. Miałem dwa takie pliki.

Sprytny Skrypt, jak widać, jest pisany na kolanie, ale u mnie zadziałał. Jeśli macie jakieś uwagi - piszcie w komentarzach. Jeśli będziecie sie za bardzo nabijać, to moja duma wprowadzi moderację komci.

Ktoś jeszcze pamięta?

Zabawy z Taczką część druga.

Drogą przypomnienia - jeśli nie posiadacie własnej sieci WiFi, to przemyślcie dwa razy zakup urządzenia. Ale mimo tego czytajcie dalej, w treści jest przepis jak ją zrobić za 30zł...

OK. No to już wiecie, że mimo tego, że sprzęt i rozwiązania fajne, to wyznawcą Apple się nie stałem.

Może dlatego, że polityka podejścia do użytkownika śmierdzi starym trepem...

Co można zrobić aby było lepiej?

Można się włamać do własnego sprzętu.

Zrobienie tego jest na tyle proste, że nie będę kopiował feftuset poradników, które można wykopać na sieci. Jeśli jednak ktoś choruje na zaawansowaną dysguglię i na dodatek jest niekumaty w lagłydżu to jest niezły opis na myApple.pl

Przed przystąpieniem do operacji na otwartym procesorze należy dokładnie przemyśleć sprawę. Zapierasz się do grzebania w sprzęcie za parę złotych. Jeśli coś mocno spieprzysz, to będziesz miał cegłę, którą najwyżej sprzedasz na części.

Wdech, wydech. Zgodnie z komunikatami odpalamy sprzęt w DFU. Nie martw się. Za pierwszym razem nikomu się nie udało. (W tej procedurze przyda się trzecia ręka).
Jak już pójdzie, to już pójdzie.
Chyba, że się w trakcie zatrzyma. Jak u mnie. "Waiting for reboot". I tak 10 minut.
Myślałem, że na zawał zejdę.

Możliwości ratunku są dwie. Odłączyć i podłączyć kabelki. Może zaskoczy. A jak nie, to znów możliwości są dwie.
iTunes i shift+Restore i wskazać plik z firmware - odzyska normalny system Apple, albo powtórka z redsn0w.
Ja powtórzyłem procedurę włamania (DFU na ślepo!) i poszło.

Mała dygresja. Wypuszczając taczkę z więzienia likwiduje się pewne zabezpieczenia systemu. Dzięki temu można odpalać programy, które nie zostały z jakichś powodów dopuszczone przed Apple do sprzedaży (np. jeden z rysuneczków wewnątrz programu był zbyt podobny do ikonki Applowskiego programu Zegar...).
Można również odpalać pirackie oprogramowanie. Pirackie, czyli takie, które w AppStore kosztuje "kosmiczne" pieniądze.
Proszę mi tutaj nie wyjeżdżać, że ludzie w Polsce mało zarabiają i stąd piractwo.
Stać cię było na iPoda Touch albo iPhone 3G[S] za te ~1kzł? Stać.
No to bez bredni proszę, że cię nie stać na oprogramowanie.
To nie pecet, gdzie gra kosztuje 100zł albo i więcej.
Tutaj większość softu kosztuje 3zł. 10zł jeśli moooocno skomplikowany. Jak na razie widziałem tylko jeden program za $29.99. W cenie było miejsce na serwerze i wirtualny komputer.
A na przykład takie Tap-Tap Revenge 2 za darmo jest. A zabawy kupa.

Jeśli więc nie po to by piracić, to po co łamać taczkę?

A choćby po to:


Dodatkowo można sobie ustawić, jak ma nasz sprzęt wyglądać, ile ma mieć ikon w docku czy na pulpicie. Można sobie zainstalować oprogramowanie do czytania własnych książek, a nie tylko tych, które Apple łaskawie zatwierdzi do AppStore. Można wreszcie zacząć używać tego miejsca dyskowego zgodnie z przeznaczeniem - czyli do przenoszenia rzeczy.

Oczywiście firma od zgniłego jabłuszka dość mocno się postarała i utrudniła dostęp do przestrzeni dyskowej. Taczka czy iPhone nie meldują się jako USB Storage, ale (zazwyczaj) jako aparat fotograficzny.

Oto co trzeba zrobić.

Jeśli nie posiadacie własnej sieci WiFi to (ostrzegałem, żeby czytać)
Uruchomić eBay.com, wstukać "wifi usb" wybrać "free shipping" i ograniczenie do $10. Zakupić któreś (ceny KupTeraz są około $10, można czatować na okazje w licytacji).
Po ok. 10 dniach mamy w łapkach kartę WiFi na USB.
Skonfigurowanie sieci bezprzewodowej, jako trywialne, pozostawię wam jako zadanie domowe.

Sieć WiFi już jest. Teraz wystarczy dowolny klient co SCP umie i macie przenośny dysk.

Tak naprawdę, jak zobaczycie, to macie dostęp do całego dysku systemowego. Wgranie tapet, dzwonków, podmiana sygnałów systemowych to teraz drobnostka.

Zaletą własnej sieci WiFi na USB jest to, iż praktycznie można ją sobie wszędzie zestawić.

Jak ktoś jest w miarę kumaty, to powinien zawołać w tym momencie "Mooooment! Skoro działa SCP, to..."

Owszem. SSH też działa :) Normalnie można się dostać do systemu. Jest tam normalny shell, jest tabcompletion, jest apt i dpkg, jest nmap, jest irssi, jest vi, jest metasploit, jest chyba nawet EMACS.

Normalna maszynka. Miodzio.

Wyłamanie krat i ucieczka z więzienia pozwalają na normalne, nieskrępowane używanie iPoda. Większość osób oczywiście nie będzie używało terminala. Ale to nie jest ważne. Wystarczy możliwość dołożenia własnych skinów czy ikonek...


Mam wrażenie, że Apple znów wyprzedziło swoje czasy. Niepotrzebnie już teraz wprowadzili tak restrykcyjną politykę co do narzucenia ograniczeń używania sprzętu.
Za kilka lat takie obostrzenia użytku narzucane fizycznie a nie tylko przez EULA będą normą.

Nikt by nie zwrócił uwagi na kolejny sprzęt wykastrowany programowo.

Za wcześnie...
Glitch in the matrix.
Albo ktoś za zrobił commit jednej funkcji, bez wyłączenia ciekawości i wewnętrznego oporu w jednostkach testowych.

Wersja alfa. Oby jak najdłużej.

"Jak kupiłem jabłko i nie zostałem wyznawcą"

Pewna osoba zarzuciła mi na dniach, że tego bloga piszą dwie osoby. Tak różne podejście, tak różny styl pisania.

Nie moja droga. Tutaj wypisuję się tylko ja.

Skąd więc aż takie różnice? Z jednej strony teksty godne dresa, z drugiej wzrusz którego ów dres nie ma prawa poczuć.

Po pierwsze. Jeśli cos jest ohydną dupą, to nie nazwę tego krągłym tyłeczkiem. Jakby wykręcać - dupa to jest. (I zawsze będzie, bo inaczej wpadniemy w upupianie i źle się to skończy).

Po drugie. Świat w swej ogólności jest chamski, brutalny i chce cię w twój krągły tyłeczek ugryźć. Im człowiek delikatniejszy, tym świat brutalniejszy. Brutalizacja swojego podejścia do świata daje efekt łatwiejszego życia. Oczywiście można sobie tez zrobić lobotomię i sięgnąć wyżyn rozwoju lansując się bumą, kajdanem i czymkolwiek co teraz modne. Mogą być i rurzowe tipsy (Niniejszym przepraszam wszystkich, których właśnie zepsulem wizją łysego dresiarza z karkiem owiniętym złotym łańcuchem, opartego o bumboczący samochód prezentującego z dumą ostro-rurzowe tipsy. Z brokatem).

Po prostu tak jest łatwiej. Nie wnikać, nie zastanawiać się, przyjmować życie po jego pozorach i ślizgać się po wierzchołku blichtru.

Bardzo często idę na łatwiznę. używam wtedy języka o jakości zbliżonej do pomyj.

Jeśli jednak ból istnienia zaczyna mnie gryźć zbyt mocno usiłuje przelać na elektrony to co mnie gryzie. Zazwyczaj nie ma potrzeby uzywać wtedy wyrazów powszechnie uznanych za obelżywe.

No, chyba, że piszę w stanie mocnego wzburzenia emocjonalnego...

Chamskość pisania i gruboskurność postępowania jest moja barierą oddzielającą mnie od tego świata naokoło. Pozwala mi zachować resztki zdrowego rozsądku. Pozwala na zachowania jako-takiego zdrowia psychicznego. Tak po prostu.

Czemu tak jest? Bo niestety normy ustala ogół a nie margines. A ja jestem z tych nieprzystosowanych. Odbiegam od normy. Nie pasjonują mnie wypowiedzi Joli Z Koniem, nie interesują perypetie Andrzeja z "Z jak Zazdrość", nie płakałem po Jacksonie, wkurza mnie blokowanie ulic demonstracjami pod wodzą szamana, który niesie trupa na kiju.

Oczywiście pracując i zyjąc wśród Tłumu nie należy sie z czymś takim obnosić. Może być to niezdrowe. O wiele bezpieczniej przykleić sobie uśmiech na twarzy i wygłaszać śliskie frazesy, które bezmyślny Tłum przełknie i potraktuje cię jako swojego.

Konformizm? Owszem.

Wyrosłem chyba już z buntu. Wczorajsze punki siedza teraz w radach nadzorczych. Oczywiście nie wszyscy. Większość społeczeństwo pochłonęło, przetrawiło i wydaliło w postaci zgodnej z normami.

A może po prostu wszedłem na wyższy sposób postrzegania i zamiast walczyć, wykorzystuję...

Czasami dziwne rzeczy tu piszę.

Głupotki niskich lotów...

Apele o normalność...

Sytuacje z rzyci wzięte...

Notatki spisane na kolanie...

Żółć i wymioty...

Dowody na to, że świat który nas otacza to nadal wersja testowa z bugami łatanymi w pośpiechu...

Ecce homo.

Długo się zbierałem do tego wpisu. W wersji roboczej leżał kilka miesięcy.
Miało być długo, poważnie i dogłębnie.

Niestety nie umiem ubrać ładnie tego w słowa, więc będzie krótko.

Jeśli coś robicie, róbcie to jak najbardziej profesjonalnie jak umiecie.

Jeśli do czegoś się najmujecie, najpierw dokładnie sprawdźcie warunki kontraktu.

Jeśli coś wam się wmusza, umiejcie powiedzieć "NIE".

Nie bądźcie niewolnikami...

Jeszcze jedno - jeśli czegoś nie wiecie, to nie róbcie z siebie pajaców byle tylko zaistnieć, bo to żałosny widok jest...

Na wstępie (jak już pisałem) gratulacje. Kolejny przegląd i znów brak ludzi, którzy trafili tu po słowach powszechnie uznanych za obelżywe (znaczy, może i trafili, ale gugiel nie wychwycił).

A teraz krótkie podsumowanie problemów, z jakimi tutaj trafiacie.

śjvrgavr - B qmvjb, wrfg gb wrqab m pmęśpvrw jlfmhxvjnalpu unfrł

vid = 0603 pid = b5d3 - patrz wpis o iFake (Ogólnie jest sporo requestów z tego tematu, ale akurat pytanie z ID zaszło bardzo wysoko. Wygląda na to, iż przyjaciele z ChRL ładują taką samą informację do wszystkich cheaPodów).

gta wirujacy swiat - O. Ktoś ma GTA IV. Pirackie.

klimatyzacja sucks - Możliwe. Ale brak klimatyzacji w upały sucks even more. Trust me...

reklamacja wycieczek pluskwy - Ale co chodzi? Były i gryzły, czy były i słuchały?

seriale do systemów - Nie. Tego tu nie ma. Może systemy do seriali? To juz prędzej.

turcja faktor - Jak dla mnie, to 40.

biały dym po odpaleniu kosiarki - Za dużo oleju w paliwie.

czensci do beczki asekuracyjnej - Dęko, wietrzko i ruła właściwa

daj mi się zająć robotą - Hehe. Dobre. Ale sugestie lepiej w komentarzach dawać, słowa kluczowe czytam nieczęsto.

definicja co to jest płaskorzeźba krótko i na temat - Oczywiście proszę pana, już się robi: To taka rzeźba, z tym, że płaska.

dlaczego pracujesz w cba - Wbrew obiegowym opiniom nie pracuję w Centralnym Biurze Adresowym.

falka-89 - Nie mam pojęcia. Co by było śmieszniej, to gugiel też się wypiera znajomości tematu...

wojciech jaszczak - Super przewodnik. Jak będziecie na wycieczce w Turcji, to sprzedajcie nerkę, byleby z nim jechać. Warto.

strzelanki z ktorymi mozna chodzic - Na PSP pewnie coś wyszło.

sprawiedliwe prawo - Przeciwieństwo niesprawiedliwego lewa

samoloty alfa yet - Not yet.

preć linke - zazwyczaj ludzie trafiają tu przez jedną z moich ulubionych litrówek, czyli Orla Preć. Ale linke???

pismo w innej wersji - Znaczy jakiej? Mówionej?

o zrobic gdy koparka bez klimy - Powachlować się łyżką.

nago latalam wiesz? - Wiem.

mam zdolności szpiegowskie co robić - Wyszpieguj sobie pracę w wywiadzie. Poważnie.

lillyy7 - Ciocia?

kto wymyślił konia trojańskiego i czemu miał on służyć - Nie, no bez przesady, od moich czytelników wymagam nieco orientacji w historii najbliższej i nie tak znów bliskiej (aczkolwiek, jak się dowiedziałem, że w podstawówce nie omawia się już obrony Wizny...)

Oczywiście nie są to wszystkie requesty, ale jak zwykle zaprezenowałem te, które mi wpadły w oko.

A. Jeszcze jedno.

Ja i kilkoro znajomych odnotowało gwałtowny pik wejśc z referallem od gps-brasil.blogspot.com/2008/03/gps-airis-nova-gerao-t920.html Wygląda jakby ktoś coś kombinował... Powiedzcie mi mądrzy ludzie, czy w ten sposób można sobie podbić statystyki w guglu?

[Edit - Chrome nieco zepsuło ten wpis]